Waarom ons initiatief

 

Naast het feit dat ik elke dag meer en meer diversiteit tegekwam in de klas en dat er voor deze evolutie weinig materialen beschikbaar waren, was de ziekte van Patrick ( mijn man ) vreemd genoeg een extra stimulans voor ons beiden.

Patrick :

"Regelmatig krijgen we de vraag: Wat doet dat met je leven? ( Er werd Cardiomyopathie bij me vastgesteld waardoor ik per direct een kunsthart kreeg in afwachting van een donorhart )

"Er wordt je veel ontnomen, maar we kregen er veel voor in de plaats", probeer ik dan uit te leggen.

Ok, het leven dat je leidde stopt per direct. Dat moet je aanvaarden, zondermeer. Het leert je dat niets vanzelfsprekend is.

Anderzijds, wat je terugkrijgt van je omgeving, je partner, je gezin, je familie, je vrienden, je buren enz. geeft je een geheel andere kijk op je eigen leven. Wat verplegers en artsen gedaan hebben om me hierdoor te krijgen …

“Heaven must be missin’ angels”…

Wij vonden dat het tijd werd iets terug te geven.

Je begrijpt nu veel beter wat “ anders zijn “ inhoudt. Voor de maatschappij ben ik immers invalide, palliatief. Ik weet het, dat ben ik ook.

Maar het is dan ook niet meer dan dat. Ik kreeg en krijg nog steeds veel begrip.

"Anders zijn", heeft echter vele varianten. Varianten waar veel minder begrip voor lijkt te zijn, of onwetendheid, vooroordelen.

Ineens werden de situaties in Goedele haar klasje, in haar school, een missie op zich.

Wat als we mekaar van kleins af aan leren kennen, begrijpen? Begrijpen waarom we zijn wie we zijn? Leren inleven in iemands andere leven?

Het werd een zeer praktisch pakket rond diversiteit, op basis van een reeds eerder lovenswaardig genomen initiatief: Lou.

Er werd contact gelegd met partners die niet twijfelden om haar initiatief te steunen en te helpen realiseren.

Daarom opnieuw onze dank aan Kathleen Amant, çavaria, Clavis, School uit de kast.

Patrick, man van Goedele.

 

ONZE MISSIE : HET WELBEVINDEN EN BETROKKENHEID VAN DE KINDEREN IN DE KLAS, WELKE VORM VAN DIVERSITEIT DAN OOK !